Het element silicium (si) is een metalloïde en zit qua eigenschappen tussen de metalen en niet-metalen in. Silica wordt gevormd uit silicium, dat na zuurstof het meest uitbundige element in de aardkorst is. Silicium wordt gewonnen uit zand en kwarts. In de natuur bindt silicium zich vrijwel altijd aan zuurstof, waardoor de verbinding siliciumdioxide (SiO2) ontstaat, dat een ander woord is voor silica. Ook worden er silicaten gevormd – dat zijn silica-mineraalcomplexen -, die aanwezig zijn in rotsen. 60% van alle rotsen op aarde bestaat uit silica, zowel in z’n pure vorm (SiO2) als in silicaten.

Met gemiddeld 7 gram is silica tevens het meest voorkomende spoorelement per kg lichaamsgewicht. In gezond weefsel komen grote hoeveelheden silica voor; met het ouder worden neemt de hoeveelheid echter af, o.a. omdat de vorming van opneembaar silica, orthosiliciumzuur  (H4SiO4), afhankelijk is van voldoende maagzuur, dat met de leeftijd afneemt.

Feit is dat het moderne voedsel armer aan silica is dan vroeger. Dit komt ten dele door industriële bewerkingen van voedsel, maar ook als gevolg van het grootschalige gebruik van glyfosaat, de herbicide die de opname van natuurlijk voorkomend silicium in gewassen halveert. Tevens vermindert glyfosaat de beschikbaarheid van de mineralen zink, mangaan en ijzer met 80-90%.

Silica is aanwezig in elke cel en elk lichaamsweefsel, vooral in bindweefsel. Onderzoekers van talloze studies geven aan dat silica, ondanks het feit dat het niet erkend is als essentieel spoorelement, een noodzakelijke voedingsstof is. Het wordt quasi-essentieel genoemd. Bindweefsel is fundamenteel voor de gezondheid van elk orgaan in het lichaam en silica zorgt voor een gezonde homeostase van het bindweefsel.

Silica in voeding en vloeistoffen
Als gevolg van verwering van gesteenten komt silica in de bodem terecht, in beekjes en rivieren en in het grondwater. In natuurlijk (bron)water is silica dan ook de meest voorkomende opgeloste stof. Je kunt siliciumzuur soms waarnemen als een melkachtige, blauwige gloed over het wateroppervlak.
De inname van silica is voor 20-30% van vloeistoffen afkomstig – drinkwater, bier (hop), koffie, heermoes – en brandnetelthee – en voor 70-80% uit voeding, zoals volle granen (rijst, gierst, gerst, haver), bamboescheuten en (vezelige) groenten met schil.

De opname in het lichaam is minder dan 50%. Gemiddeld krijgen vrouwen 25 mg/d binnen en mannen 33 mg/d. Zou dit komen omdat mannen meer bier drinken?

Er zijn meerdere opnameroutes van nano silica, die zorgen voor een snelle, gerichte en constante afgifte.

• De kleinste nanodeeltjes (kleiner dan 20 nm) worden direct door het mondslijmvlies opgenomen, de grotere deeltjes verderop in het spijsverteringskanaal.

• Sommige van deze silicadeeltjes gaan een binding aan met eiwitten in het spijsverteringskanaal en het bloed. Deze binding heet protein corona. De eiwitten maken de silicadeeltjes ‘biocompatibel’. Er wordt verhinderd dat deeltjes klonteren en eventuele reactiviteit met andere stoffen in het speeksel, bloed en lymfevocht wordt beperkt. Ze zijn als het ware lichaamseigen gemaakt. De eiwitten sturen het silica naar de juiste plek. De protein corona werkt tenslotte ook als een soort buffer, waardoor gecontroleerde afgifte van orthosiliciumzuur mogelijk is. Het nano silica wordt langzaam vrijgegeven uit de corona, waardoor er steeds kleine hoeveelheden orthosiliciumzuur beschikbaar komen. Dit is precies hoe het lichaam mineralen het liefste wil: een stabiele en constante afgifte.

Silica helpt met het inbouwen van belangrijke mineralen voor de botten, zoals calcium en magnesium en vergroot daarmee de botmineraaldichtheid (BMD) en de botstevigheid. De inname van silica vermindert tevens osteoclast aanmaak en activiteit, dat verantwoordelijk is voor botafbraak en vermeerdert osteoblast vorming en activiteit, dat voor botopbouw zorgt. Onderzoek naar de invloed van silica inname op osteoporose leidde tot toegenomen botvolume en BMD. In een andere studie van personen met osteoporose of osteopenie, het voorstadium van osteoporose, vond men toegenomen botaanmaak bij de personen die silica gesuppleerd hadden. Collageen type 1 is de meest voorkomende vorm van collageen.

Collageen type 1 draagt ook bij aan het effectiever binden van botgerelateerde mineralen, zoals calcium, magnesium, fosfor, mangaan, zink, koper en boron. Daardoor wordt botontkalking tegengegaan en botten herstellen ook beter na een breuk. Dit laatste bleek uit een studie, die aantoonde dat twee maanden inname van silica met vitamine D3 en K2 na een wervelfractuur alleen in de silicagroep tot complete verdwijning van het botoedeem leidde, wat botgenezing impliceert.

Wetenschappers die 38 studies analyseerden in 2014 kwamen ook tot de conclusie dat silica suppletie een zinvolle ondersteuning is voor het voorkomen en behandelen van osteoporose.

Bij vrouwen na de menopauze zijn deze effecten minder zichtbaar. Dat komt waarschijnlijk doordat oestrogeen de botopbouwende osteoblasten aanvuurt. Na de daling van oestrogeen in de overgang, die soms wel 80 tot 90% kan zijn, neemt de activiteit van de osteoblasten daardoor sterk af en verliezen ze het van de osteoclasten. De remmende werking van oestrogeen op afbrekende osteoclasten valt tevens weg.

Toch heeft nano silica alsnog een gunstige invloed op de kwaliteit van de botten van postmenopauzale vrouwen. Er worden immers meer botmineralen ingebouwd, er wordt meer water vastgehouden in het bindweefsel van de botten en de botten worden sterker. Dit alles levert sterkere, flexibelere en veerkrachtiger botten op, die minder kwetsbaar zijn voor breuken.

De positieve effecten gelden ook voor het tandbot. Uit in vitro studies blijkt dat silica een gunstige werking heeft op de mineralisatie van tanden, herstel van tandvlees en op het tandfollikel, het bindweefsel dat zich rondom tanden bevindt.

De hoeveelheid silica in de huid neemt sterk af naarmate we ouder worden evenals die van collageen. Collageen type 1 vormt een aanzienlijk bestanddeel van de huid en de aanmaak ervan wordt gestimuleerd door silica. Ook de collageenstructuur blijft beter behouden. Silica inname resulteert daarnaast in een verbeterde hydratatie van de huid; een sappige, zachte huid dus!

Onderzoek naar silica wijst uit:

• significante verbetering van de huidstructuur in het algemeen en rimpels in het bijzonder;
• dikker haar dat minder breekt en uitvalt;
• sterkere nagels;
• verbeterde wondheling;
• verbetering van huidaandoeningen zoals psoriasis en eczeem.

Atherosclerose ofwel aderverkalking is een chronische aandoening waarbij de slagaderwand ontstoken is, waardoor plakvorming ontstaat. In Jip en Janneke taal spreken we over dichtgeslibde aderen.

Het is de meest voorkomende oorzaak van hart- en vaataandoeningen zoals een hartaanval en een herseninfarct.

Onderzoekers vonden dat de hoeveelheid silica in de wand van de aorta afnam naarmate de aderverkalking zich verder ontwikkelde bij hun proefpersonen. Daarnaast heeft men ontdekt dat een lager risico op hart- en vaataandoeningen geassocieerd is met een hogere silica inname.

Ook het verlagen van potentieel schadelijke vetzuren in het lichaam en van LDL cholesterol, alsmede de verhoging van HDL, behoort tot de mechanismen die kunnen bijdragen aan de positieve invloed van silicasuppletie op atherosclerose.

Uit een Japanse studie bij ratten bleek dat de combinatie van silica en koraalmineralen een bloeddruk verlagend effect had, doordat de cellulaire magnesiumopname sterk toenam. Er werden tevens ontstekingsremmende effecten op de bloedvaten gevonden. Een hoge druk in de slagaders is een risicofactor voor atherosclerose.

Aluminium is niet alleen ’s werelds  meest voorkomende metaal, maar ook het meest succesvolle. De aluminiumindustrie vervult een sleutelrol in de moderne wereld en we kunnen niet meer zonder. Helaas is de grootschalige blootstelling aan dit veelzijdige metaal, van foetus tot aan het graf, een toenemende last aan het worden voor de menselijke gezondheid, vooral voor het brein.

Studies bij ratten vonden de hoogste concentraties aluminium in de hippocampus, het orgaantje binnen ons limbisch systeem dat verantwoordelijk is voor het opslaan van nieuwe herinneringen. De hippocampus is de eerste hersenstructuur die aangetast wordt bij dementie.

Uit onderzoek is gebleken dat oligomere silica, een vorm van nano silica, zowel de hoeveelheid aluminium in het bloed als in de urine verminderde bij de proefpersonen.

Aluminium wordt o.a. aangetroffen in de zenuwcellen, de neuronen geheten, waar het stapelt. Het veroorzaakt schade aan cellen en kan op den duur zelfs celdood triggeren in neuronen en organellen. Ook is aluminium gevonden in de neurofibrillaire tangles bij de ziekte van Alzheimer.

Met het stijgen van de leeftijd wordt de kans op chronische aluminium intoxicatie steeds groter. Hoe meer aluminium we binnenkrijgen, hoe groter de bijdrage aan het ontstaan van neurodegeneratieve aandoeningen als Parkinson, Alzheimer en MS.

Gebleken is dat silicarijk mineraalwater een verhoogde uitscheiding van aluminium via de urine tot gevolg heeft, zowel bij gezonde als bij zieke mensen. Aluminium en silica zijn in verschillende biologische systemen elkaars tegenhanger. Waar veel silica is, is weinig aluminium en andersom. Silica en aluminium vormen stabiele complexen, die via de nieren afgevoerd kunnen worden.

Een grote meta-analyse uit 2025, een studie waar naar vele onderzoeken tezamen werd gekeken, wees uit dat aluminiumblootstelling hoogstwaarschijnlijk bijdraagt aan het ontstaan van de ziekte van Alzheimer. Het is wel aannemelijk dat er meer factoren zijn die bijdragen, zoals genetische en omgevingsinvloeden.

Naast het ontgiften van aluminium verbetert nano silica de structuren van het bindweefsel en de waterstructuur, waardoor zowel de lymfen als het bindweefsel hun capaciteit verhogen om afvalstoffen af te voeren. 

Onderzoek in de jaren 70 vond dat er een beschermende werking uitging van bioactief silica tegen tumoren in het algemeen en hersentumoren in het bijzonder. Meerdere generaties ratten die diëten kregen met een laag silicagehalte, ontwikkelden meer tumoren dan ratten met een silicarijk dieet. In een twee jaar durende studie, vergelijkbaar met een longitudinale studie van 70 jaar bij menselijke proefpersonen, leidde het silica-arme dieet bij 60% van de ratten tot hersentumoren, terwijl in de groep met het silicarijke dieet geen enkele rat een hersentumor kreeg.

NB: Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen het natuurlijke, bio-actieve silica en vezelachtige complexe silicaatstructuren, zoals asbest, die juist kankerverwekkend zijn.

We worden niet alleen blootgesteld aan aluminium via voeding, luchtvervuiling, bepaalde maagzuurremmers (Maalox, Antagel) en vaccins, maar het frequente gebruik van deodoranten met aluminiumzouten zorgt ook voor een hoge extra blootstelling. Het is opvallend dat het bovenste buitenste kwadrant van de borst, dichtbij de oksels, de plaats is waar een onevenredig hoge incidentie van borstcysten en borstkanker voorkomt.

Aluminium is in borstweefsel en -vloeistoffen in hogere concentraties gemeten dan in het bloed. Experimenteel bewijs suggereert dat aluminium bij fysiologisch relevante concentraties een nadelige invloed kan hebben op de biologie van menselijke borstepitheelcellen.

Grof-cystische mastopathie is de meest voorkomende goedaardige aandoening van de borst. Er lijkt een oorzakelijk verband te zijn tussen de aanwezigheid van aluminium en het ontstaan van deze borstcysten. Daarnaast kan aluminium de ontwikkeling faciliteren van DNA-instabiliteit en abnormale celdeling, en een verhoogd risico op uitzaaiingen.

Bovendien is aluminium een metallo-oestrogeen, een metaal met oestrogeenachtige effecten, en oestrogeen is een bekende risicofactor voor borstkanker. De micro-omgeving wordt eveneens erkend als een bepalende factor in de ontwikkeling van borstkanker, en het is aangetoond dat aluminium ongunstige veranderingen kan veroorzaken in de borst-micro-omgeving.

Indien het huidige gebruik van aluminium bevattende deodoranten bijdragen aan het ontstaan van borstcysten en borstkanker, wat zo lijkt te zijn, dan kan het ontgiften van aluminium met behulp van nano silica borstkanker helpen voorkomen.

Er zijn meerdere studies waarin silica verschillende onderdelen van het immuunsysteem stimuleert. Denk aan het aantal lymfocyten, immunoglobulinen en macrofagen. Daarnaast ondersteunt silica de gezondheid van alle slijmvliezen, en gezonde slijmvliezen vormen een belangrijk onderdeel van een goedwerkend immuunsysteem.

Silica komt voor in elk type bindweefsel, ook in de fascia. De fascia is het transparante netwerk van bindweefsel dat als een intelligent web door het hele lichaam loopt. Het omhult, verbindt en ondersteunt alles: spieren, botten, organen, zenuwen, bloedvaten. Het is een dun maar krachtig bindweefsel dat als een tweede huid in lagen door het lichaam heen beweegt, van net onder de huid tot diep rondom organen – zonder begin of einde.

De fascia zorgt ervoor dat alles op z’n plek blijft, met elkaar communiceert en in samenhang beweegt. Het is niet alleen een structuur, maar ook een voelend weefsel, rijk aan zenuwuiteinden. Met z’n grote hoeveelheid water wordt het ook wel het geheugen van het lichaam genoemd. Behalve de zenuwbanen lopen ook de meridianen door de fascia, en stroomt er energie/licht doorheen. De fascia geeft dus niet alleen fysieke signalen door, maar geleidt ook licht en energie.  

Nano silica wordt in de fascia ingebouwd. Hoe rijker de fascia aan nano silica, hoe meer lichtfrequenties de fascia kan absorberen, vasthouden en weer uitzenden. En hoe krachtiger de verbinding tussen het fysieke lichaam en het energetische veld (lichtlichaam) eromheen. Het vormt een brug tussen het licht in ons lichaam en het licht van de kosmos. Als we in staat zijn om meer licht vast te houden, kunnen we hogere frequenties dragen en vergroten we ons bewustzijn.

Er zijn esoterische tradities die spreken over oude beschavingen zoals Atlantis en Lemurië, waarin zowel de levende wezens als de aarde zelf uit veel meer silica zouden hebben bestaan. Silica gaf hen niet alleen vorm en stevigheid, maar ook een grotere capaciteit om licht/energie te dragen. Dit past bij de verhalen over hun hogere bewustzijn, helderziendheid en vermogen tot energetische communicatie — het silica fungeerde als een soort antenne in hun weefsels.

In die tijd was de aarde volgens deze visie nóg rijker aan silica in haar lithosfeer, de stenen laag van de aarde. Het leven was meer silica–gebaseerd, en minder koolstofdominant dan nu. De hogere silica-dominantie zorgde voor lichtere, “stralende” fysieke lichamen, meer toegang tot eigenschappen als telepathie, en een gemakkelijke verbinding met energetische velden. Hoewel deze esoterische tradities slechts een mondelinge overlevering kennen, worden in de huidige tijd steeds meer aanwijzingen gevonden voor het daadwerkelijke bestaan van een meer silica-gebaseerde aarde.

Het is zelfs mogelijk dat we nu ook weer een fase ingaan waarin meer silica ingebouwd wordt via voeding, de inname van (nano) silica en een betere energetische integratie. Onderzoek heeft reeds aangetoond dat het vrij simpel is om silica te binden aan koolstof; de vraag blijft hierbij wel hoe het kan dat dit gecombineerde molecuul niet vaker in de natuur wordt aangetroffen. Als er daadwerkelijk meer silica op aarde geïntegreerd wordt, kan de aarde hogere frequenties opvangen, waardoor er meer licht op aarde komt. Het is dan alsof een lamp met dimmer hoger wordt gezet, waardoor er steeds meer duisternis zal verdwijnen. Nano silica draagt bij aan de evolutie naar een meer verlichte mens met een hoger bewustzijn, die in harmonie leeft met de aarde en de kosmos. Van homo sapiens naar homo luminous!

Innemen vóór de maaltijd of tussen maaltijden. Bij voorkeur 1 minuut in de mond houden alvorens door te slikken. Dit bevordert een directe opname via het mondslijmvlies. Zet de fles níet aan de mond, maar gebruik het bijgeleverde maatbekertje, een eigen beker of een lepel. Dit mag ook een metalen lepel zijn.

1. https://www.random-science-tools.com/chemistry/chemical_comp_of_body.htm
2. https://www.researchgate.net/publication/237073822_Silicon_in_medicine_and_therapy
3. https://www.researchgate.net/publication/6392417_Silcon_and_bone_health
4. https://www.orthokennis.nl/nutrienten/silicium
5. Elizabeth Louise Hutjes (2019). Een andere kijk op silicium.
6. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23298332/
7. https://www.semanticscholar.org/paper/SILICON-IN-HUMANS-%3A-BENEFICIAL-OR-ESSENTIAL-Laane/f1d13333b0f1c4bd78daaa5f42ff79caec027e04
8. Hata, K. et al. (2014). Evaluation of silica nanoparticle binding to major human blood proteins. Nanoscale Research Letters; 9:668
9. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26873405/
10. https://www.mdpi.com/2079-4991/13/21/2901
11. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28494431/
12. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12633784/
13. https://www.researchgate.net/publication/294875801_The_effect_of_silicon_silica_and_silicates_on_the_osteoblast_in_vitro
14. https://nl.wikipedia.org/wiki/Elastine
15. https://www.dovepress.com/in-vitro-study-of-rrsreg-silisorg-ce-class-iii-medical-device-composed-peer-reviewed-fulltext-article-MDER
16. https://www.mdpi.com/3205458
17. http://vaccinepapers.org/wp-content/uploads/Silicon-Rich-Mineral-Water-as-a-NonInvasive-Test-of-the-Aluminum-Hypothesis-in-Alzheimers-Disease.pdf
18. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1047847710002947
19. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30421162/
20. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32676940/
21. Carlisle, E.M. (1972). Silicon: An essential element for the chick. Science; 178: 619-621
22. (https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8292498/)
23. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18547426/
24. Arpino L. et al. (2023). Nutraceutical supplementation with a combination of bio-activated silicon, vitamin D3 and vitamin K2 in patients with “minor” vertebral fracture. Pharmanutrition and Functional Foods; 8:48-53
25. Rodella L.F. et al. (2014). A review of the effects of dietary silicon intake on bone homeostasis and regeneration. Journal of Nutrition, Health & Aging; 18: 820-6
26. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S8756328211013597
27. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/14969400/
28. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32555274/
29. https://www.researchgate.net/publication/326509758_Effect_of_Silicon_and_Calcium_on_Human_Dental_Pulp_Cell_Cultures
30. Microsoft Word – ArtikelSiliconAfrika4.doc
31. https://www.jbc.org/article/S0021-9258(18)84147-3/pdf
32. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/508383/
33. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38495942/
34. The antiatheromatous action of silicon – Atherosclerosis
35. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/3386395/
36. https://www.atherosclerosis-journal.com/article/S0021-9150(14)00835-1/abstract
37. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21419319/
38. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18319139/
39. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19688189/
40. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18096288/
41. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0002916523071010
42. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23735313/
43. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0010854512000392
44. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22976072/
45. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0147651325011042
46. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/504950/
47. Seaborn, Carol, D., Nielsen, Forrest H. (1993). Silicon: A Nutritional Beneficence for Bones, Brains and Blood Vessels? Nutrition Today 28(4): 13-18
48. https://journals.asm.org/doi/10.1128/cvi.00150-06
49. Mineo J.R. (2004). Stabilized orthosilicic acid are able to induce proliferation of unstimulated macrophages without interfere in the nitric oxide production. Nitric Oxide, cytokines and inflamation. International Congress, poster 51
50. https://refp.cohlife.org/_iodine_p/IOD22-bioactive-silicates.2005.pdf
51. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S128601151600028X
52. https://secretenergy.com/are-these-giant-prehistoric-trees
53. https://www.nbcnews.com/mach/science/silicon-based-life-may-be-more-just-science-fiction-n748266
54. https://youtu.be/Yve8RVol9AA